SD2IEC – wersja „pudełkowa”

sd2iec na Arduino Mega działa całkiem sprawnie. Prototyp powstał jako Arduino Mega podłączone do commodore i modułu SD przewodami od płytki stykowej. Nie ma co ukrywać, że  w takiej formie jest… powiedzmy mało przyjazny dla użytkownika:) Postanowiłem doprowadzić ten projekt do wersji bardziej ‚produkcyjnej’:) Zamiast przewodów stykowych podłączonych bezpośrednio do gniazd Arduino – zlutowałem płytkę. Zamiast elementów ‚latających’ swobodnie – obudowa wydrukowana na drukarce 3D.

Obudowa

Jakiś czas temu mój warsztat wzbogacił się o drukarkę 3d. Mimo że mój miniMaker to raczej prostą drukarką – do tego typu zastosowań nadaje się idealnie.

Więcej na temat drukarki miniMaker dowiecie się z tekstu: Moja pierwsza drukarka: 3D: daVinci MiniMaker.

Obudowa sd2iec składa się z 2 części:

  • dolnej, która „trzyma” Arduino,
  • górnej, w której znajduje się płytka czytnika oraz diody.

Całość zaprojektowałem z pomocą SketchUp (https://app.sketchup.com/app). Oba wyeksportowane STL możecie pobrać tutaj:

Uwaga: załączone modele to poprawiony prototyp – ale nie miałem jeszcze okazji ich wydrukować (wyszedł mi filament:)). Mogą zawierać błędy.

Płytka

Arduino Mega jest na tyle przyjemne, że wszystkie gniazda rozłożone są na rastrze 2.54mm. Dzięki temu nie trzeba kupować dedykowanej płytki prototypowej. Nada się praktycznie każda uniwersalna.

Dodatkowo, do zlutowania płytki użyłem kilku gold-pinów, terminale (te mniejsze zielone, na rastrze 2.54mm), kynar i przewody. Przyda się też pistolet na gorący klej do zabezpieczenia kabelków.

Nowy kabel

Rozkład żył i ich podłączenie do wtyczki iec i portów Arduino znajdziecie w tekście sd2iec na Arduino Mega. Dodatkowo żyły włożyłem do koszulki termokurczliwej. Kabel jest rozsądnie dłuższy od tego z prototypu – tak, żeby można było bez problemów podłączyć do commodore.

Diody LED

W stosunku do poprzedniej wersji dodałem 2 diody sygnalizujące zajętość (busy) i błędy urządzenia (dirty). Kod zawiera już funkcje do sterowania nimi, ale domyślnie są wyłączone.

W pliku sd2iec_mega2560/src/avr/arch-config.h znajdźcie sekcję:

Poniżej odszukajcie funkcje:

Czytając kod:

  • dirty – PB7 -> pin D13
  • dioda busy: PH3 -> pin D6

Kod dla diody busy jest zakomentowany (nieaktywny), można to łatwo naprawić:

Teraz przebudujcie oprogramowanie i wypalcie na Arduino.

Same diody podłączyłem już na kabelkach stykowych:

  • od portu d6 do katody diody (krótsza nóżka)
  • od anody diody(dłuższa nóżka) do rezystora i dalej do zasilania +5v Arduino
  • od portu d13 do katody drugiej diody
  • od anody drugiej diody do rezystora i dalej do zasilania +5v Arduino

Czyli: dłuższe nóżki diod (anody) idą na zasilanie Arduino – krótsze na porty odpowiedzialne za sterowanie diodami. Między portem i katodą  lub anodą i zasilaniem musicie szeregowo włączyć rezystor ograniczający prąd na diodzie – np. 360Ω.

Diody do obudowy przykleiłem gorącym klejem.

Podsumowanie

Jak sami widzicie – budowa nie była specjalnie skomplikowana. Wystarczy kilka elementów i Wasz sd2iec będzie znacznie bardziej ‚cywilizowany’. Ja wydrukowałem obudowę na drukarce 3D. Jeżeli nie macie drukarki, możecie dopasować standardowe obudowy znajdujące się w ofercie niejednego sklepu.

Podyskutuj o tym tekście na facebook.

Źródła